Counter

Liczba odwiedzin:
© Copyright 2000 FTLS (Tyndiuk Frédéric). All rights reserved.

PAPIEŻ – ORĘDOWNIK MIŁOŚCI - scenariusz poświęcony pamięci Jana Pawła II

warning: Parameter 1 to theme_field() expected to be a reference, value given in /var/www/bialystok.edu.pl/biblioteka/cms/serwis/includes/theme.inc on line 170.

Papież – Orędownik miłości

Scenariusz poświęcony pamięci JP II w .. rocznicę śmierci.

Scenografia według różnych pomysłów, może być: portret JP II, kwiaty i świece mogą być pływające w wodzie w szerokim i niskim naczyniu szklanym, plakaty, kalendarze z wizerunkiem JP II.

Recytacje należy przygotować właściwie. Śpiewom może towarzyszyć muzyka, ale niekoniecznie. Występom może towarzyszyć prezentacja multimedialna poświęcona JP II i teksty piosenek do śpiewania dla wszystkich.

 

Występuje 3 narratorów, mogą być też inni recytatorzy, chórek do śpiewania

Narrator I
Błogosławiony Jan Paweł II, Papież, bohater naszego dzisiejszego spotkania. Człowiek wyjątkowy, ukochana postać w bieli wszystkich Polaków.

Narrator II
Papieżem został w wieku 58 lat. Włos był już siwawy, ale sylwetka wciąż silna, ruchy zdecydowane, głos dźwięczny i stanowczy. Okrzyknięto Go Człowiekiem Stulecia i Papieżem Przełomów.
Papież – Pielgrzym, Papież – Poeta, Pocieszyciel chorych, Papież – Mąż Stanu, Papież – Budowniczy Pokoju, Papież uczący nas na nowo rozumieć sens przebaczenia, Papież -Przewodnik młodzieży, symbol nadziei, animator drogi do świętości, Papież – Orędownik miłości.

Narrator III
recytuje

„....tu w tym mieście wszystko się zaczęło
i życie się zaczęło i szkoła się zaczęła
i teatr się zaczął i kapłaństwo się zaczęło.
Mówi się, że wszędzie dobrze a najlepiej w domu.
Wiele lat minęło od czasu, gdy wyszedłem z Wadowic.
Zawsze jednak wracam do tego miasta z poczuciem,
że jestem tu oczekiwany jak w rodzinnym domu” .

Chór śpiewa piosenkę „Wadowice moje miasto"

W naszych górach jest ojczyzna znamienita.
Stąd pochodzi znany Marcin Wadowita.
Gdzie wśród drzew wdzięcznie śpiewa ptak,
A wśród pól zakwita cudny mak.

Ref.: To są górskie okolice.
To jest moje miasto Wadowice.
To jest wdzięczny śpiew rzeki Skawy
To jest dom twój ukochany.

Okolica ta jest bardzo miła,
Tu urodził się Karol Wojtyła.
Mówcie sobie o tym miejscu, co tam chcecie
Ja nie oddam go za nic w świecie.

Ref.: To są górskie okolice.
To jest Twoje miasto Wadowice.
To jest wdzięczny śpiew rzeki Skawy
To jest dom Twój ukochany

Narrator I
W dniu 16.X.1978 r. w święto św. Jadwigi Śląskiej podczas konklawe po wyborze Kardynał Stefan Wyszyński powiedział: Masz teraz wprowadzić Kościół w Trzecie Tysiąclecie.
Misję tę Jan Paweł II pojmował jako służbę – służenie godności osoby ludzkiej, której jak mówił podczas swej pierwszej polskiej pielgrzymki, nie można zrozumieć bez Chrystusa.

Chór śpiewa pieśń „Barka”

Tekst "Barki" - ulubionej pieśni Jana Pawła II:

1. Pan kiedyś stanął nad brzegiem,
Szukał ludzi gotowych pójść za Nim;
By łowić serca
Słów Bożych prawdą.

Ref. O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś,
Twoje usta dziś wyrzekły me imię.
Swoją barkę pozostawiam na brzegu,
Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów.

2. Jestem ubogim człowiekiem,
Moim skarbem są ręce gotowe
Do pracy z Tobą
I czyste serce.

Ref. O Panie...

3. Ty, potrzebujesz mych dłoni,
Mego serca młodego zapałem
Mych kropli potu
I samotności.

Ref. O Panie...

4. Dziś wypłyniemy już razem
Łowić serca na morzach dusz ludzkich
Twej prawdy siecią
I słowem życia.

5. O Panie, dalszy rejs odwołany
Bo Sternika do Siebie wezwałeś
A nam brak siły
Nadzieja zgasła

Refren:
O Chryste, przecież burze szaleją
Ratuj Barkę, bo bez Ciebie zginiemy
Nie lękajcie się, a wypłyńcie na głębię
Cała naprzód, nowy świta już dzień.

Narrator II
Jan Paweł II powiedział: „Bardzo lubię słuchać tej piosenki o barce czy o łodzi, ponieważ to mi przypomina moment, kiedy sam zostałem wezwany z łodzi. Zostałem wezwany, ażeby być Biskupem, w czasie kiedy byłem, można by powiedzieć na łodziach, można by powiedzieć na kajakach”.
Wypowiadając te słowa Papież miał na myśli młodzież, ponieważ Karol Wojtyła ukochał pracę z młodzieżą. Jako młody ksiądz, z młodzieżą chodził do kina, do teatru, wyjeżdżał na rowerowe wycieczki za miasto, organizował górskie wyprawy, grał w piłkę, pływał kajakiem.

NARRATOR III
Młodzi niepewni swej przyszłości, lękający się epoki, w której przyszło żyć. Potrzebujemy, aby świat na nas patrzył z wyobraźnią miłosierdzia, z miłością miłosierną.
Poszukiwanie szczęścia jest czymś ważnym, wręcz niezbędnym do tego, by życie miało sens. Ale o jakie szczęście nam chodzi?  Czy krótkotrwałe szczęście egoisty, który nagle poczuje, że na tyle innych skrzywdził, że nikt z nim nie chce mieć nic wspólnego?
Czy szczęściem jest życie człowieka, który nie ma chwili, by zastanowić się, dokąd wciąż biegnie?
Szczęście przecież musi wiązać się z pięknem celu, do którego zdążamy.

NARRATOR I
Ojciec Święty rozumiał wszystkie problemy młodego człowieka. Często stawiamy sobie pytanie, kim chcielibyśmy być, co osiągnąć w życiu. Wybór kierunku życia, w późniejszym czasie zawodu ma według Papieża również znaczenie religijne, bo Bóg chce by człowiek realizował się przez pracę, szkołę.
Jan Paweł II młodzieży powierzył szczególne zadanie, mówiąc:

/Recytuje/

„Jesteście przyszłością świata, od was zależy jutrzejszy dzień. Przyjmijcie w duchu odpowiedzialności tę prostą prawdę, jaką zawierają słowa w tej piosence i nieraz proście Chrystusa przez Maryje, abyście temu sprostali. Wy macie przenieść ku przyszłości to całe olbrzymie doświadczenie dziejów, któremu na imię Polska. Jest doświadczenie trudne, chyba jedno z trudniejszych w świecie,  w Europie, w Kościele. Tego trudu się nie lękajcie. Lękajcie się tylko lekkomyślności i małoduszności. Z tego trudnego doświadczenia, któremu na imię Polska, można wydobyć lepszą przyszłość, ale tylko pod warunkiem uczciwości, trzeźwości, wiary, wolności ducha, siły przekonań. Bądźcie konsekwentni w swojej wierze. Bądźcie wierni Matce Pięknej Miłości. Zaufajcie jej . Kształtujcie waszą miłość. Niech Chrystus pozostanie dla was DROGĄ, PRAWDĄ I ŻYCIEM”.

NARRATOR II
Szczególną troską nauczania Papieża Polaka była rodzina.- miejsce, w którym w cudowny sposób rodzi się życie.  On sam Matkę stracił, gdy był dzieckiem. Ojca – gdy wkraczał w dorosłe życie. Sam stał się największym opiekunem i obrońcą rodziny w dziejach Kościoła.
Często mówił: 
„Trzeba korzystać z doświadczeń życiowych naszych rodziców i dziadków, mieć szacunek dla najstarszych członków naszych rodzin. Ludzie starsi – wołał Papież, dzięki swej dojrzałości i doświadczeniu mogą udzielać młodym rad i cennych pouczeń”.

Narrator III
recytuje Wiersz „Rodzinny dom”

Rodzinny dom to wstęgi ścian
Po których cień się wspina,
To szary dach i siny dym
Wijący się z komina
Rodzinny dom to wielki stół
I smak świeżego chleba,
To lampy blask i w oknie kwiat,
I złoty promyk z nieba.
Rodzinny dom to siostra, brat
I babci siwe skronie,
To dziecka płacz i matki trud,
I ojca spękane dłonie.
Rodzinny dom to serca rytm
I zdrowie, i choroba,
To słodki sen i cichy jęk
I radość i żałoba.
Rodzinny dom to wspomnień nić,
Rozstania i powroty,
To szczęścia dni i gorzkie łzy
I kłótnie, i pieszczoty.

NARRATOR I
Dzisiaj bardzo wiele mówi się i pisze o miłości. Jan Paweł II cierpliwie tłumaczył, że doświadczenie miłości jest wyrazem powołania, jakim obdarza każdego człowieka kochający Bóg.
„Jesteście tyle warci, ile warte jest wasze serce. 
Cała historia ludzkości  jest historią potrzeby dawania i brania miłości.
Kochać – to wydawać siebie innym.
Aby móc naprawdę miłować, trzeba się oderwać od wielu rzeczy, a zwłaszcza od samego siebie, trzeba dawać bezinteresownie i kochać aż do końca.
Jest to pracą na długą metę  - czymś trudnym, ale zarazem i podnoszącym. Jest źródłem równowagi I jest tajemnicą szczęścia”

NARRATOR II
„Wypełnieniem przykazania miłości jest miłość Ojczyzny. Ojczyzna jest domem ,którego trzeba bronić i o który trzeba dbać. Dlatego nie powinien człowiek wstydzić się wzruszenia, gdy mówi, czy czyta piękne utwory poświęcone Ojczyźnie.  Bo miłości wstydzić się i wypierać nie wolno. Ona jest naszym dziedzictwem, naszym skarbem”  - przypominał  Jan Paweł II.

/Recytuje/

Jeśli ktoś lub coś każe ci sądzić,
że jesteś już u kresu, nie wierz w to!
Jeśli znasz odwieczną Miłość,

która Cię stworzyła,
to wiesz także, że w Twoim wnętrzu

mieszka dusza nieśmiertelna.
Różne są w życiu "pory roku":

jeśli czujesz akurat, że zbliża się zima,
chciałbym abyś wiedział,

że nie jest to pora ostatnia,
bo ostatnią porą Twego życia

będzie wiosna: wiosna zmartwychwstania.
Całość twojego życia sięga

nieskończenie dalej niż jego granice ziemskie:

Czeka cię niebo.

Narrator III
Młodzi ludzie pamiętają o Ojcu świętym, licznie uczestniczą w nabożeństwach, spotkaniach, marszach, zapalają znicze, w których blasku w zamyślonych i często zapłakanych oczach widać twarz Ojca. Czuwają w modlitwie i jedności.
Ojciec Święty pozostaje z nami poprzez swoją myśl, nauczanie, działania. Pozostanie w naszej pamięci, w naszych modlitwach, a papieskie wskazania będą ukazywać kierunek naszej życiowej drogi.

Wiersz W tę piękną noc

W tę piękną noc
Przez życie szliśmy jak przez noc,
krocząc do przodu i nie widząc celu.
Pojedyncze świece oświetlały nam drogę,
lecz nadal nie znaliśmy planu.
I wstało Słońce!
Habenus Papam! rozświetliło oblicze  ziemi.
I przeszedł On w tę piękną październikową noc,
by zmienić świat i nasze życie.
I zstąpił Duch, który zmienił tę ziemię.
W sercach zapłonęła nadzieja
i pokonaliśmy zło
dzięki mądrości i mocy Jana Pawła II.
Dziś powoli budzi się wiosna,
ale wszyscy jakby smutni, zamyśleni.
Za to niebo takie niebieskie, jakby czekało na Świętego,
a słońce o twarzy Boga tak wysoko,
jakby oświetlało drogę do Bram Raju.
Noc, w kościołach ludzie, tłumy ludzi…
Czyżby koniec świata?
Nie, to Jan Paweł II odchodzi,
w tę piękną kwietniową porę
powraca do Domu Ojca.
Patrząc na zachodzące słońce,
widzę Watykan i naszego Papieża,
który pokazuje jak umierać-
to jego ostatnia lekcja dla mnie.
Sobotni ranek, razem ze słońcem budzi się nadzieja.
Cały świat schował się w kościele,
wierząc w cud, aż tu nagle…
21. 37… stało się. Wypełniło się przeznaczenie.
Nasz przewodnik powrócił do Domu Ojca
w tę piękną kwietniową noc,
a dookoła była tylko modlitwa.
Nowy dzień,
Słońce znowu wschodzi,
a z nim nadzieja budzi świat do życia,
bo jego słowa trwają w nas
i wszystko od nas zależy!

Pieśń Abba ojcze

1. Ty wyzwoliłeś nas Panie
Z kajdan i samych siebie
A Chrystus stając się bratem
Nauczył nas wołać do Ciebie:

Ref.:Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze!

2. Bo Kościół jak drzewo życia
W wieczności zapuszcza korzenie
Przenika naszą codzienność
I pokazuje nam Ciebie

Ref.:Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze!

3. Bóg hojnym Dawcą jest życia
On wyswobodził nas z śmierci
I przygarniając do siebie
Uczynił swoimi dziećmi.

Ref.:Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze!

4. Wszyscy jesteśmy braćmi
Jesteśmy jedną rodziną.
Tej prawdy nic już nie zaćmi
I teraz jest jej godzina.

Ref.:Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze! Abba Ojcze!

NARRATOR I
Wielkość i świętość Jana Pawła II, jego autorytet, winny być fundamentem w wychowaniu do wartości. By młodzi ludzie budowali swoje życie na wartościach, które zapewnią im szczęście, pełny rozwój ich osobowości i rozwój społeczeństwa.
Niech zatem dzisiejsza rocznica zmobilizuje nas do modlitewnej wdzięczności za dar Jana Pawła II. Niech nie będzie to tylko wzruszającym wspomnieniem historycznego wydarzenia, lecz zaproszeniem do pójścia drogą, którą Ojciec Święty wytrwale nam wskazywał.

Wiersz „Kwitnące zboża”

Ewangeliczny siewca
Kwitnące zboża
Wydadzą bogate plony
Siewca był szczodry
Pełen pokory miłosierdzia
Zasiał w sercach naszych
Ewangeliczne ziarno
Wzeszła poranna gwiazda
Dary od Ciebie
Ojcze Święty Janie Pawle II
Byłeś umiłowanym pasterzem
Na stolicy Piotrowej
Strudzonego umęczonego
Pan zabrał do swego Domu
Z Okna Domu Pana
Błogosławisz Polsce Światu
Błogosławisz młodzieży
Szukałeś ich
Oni przyszli do Ciebie
Wydadzą światu bogate żniwa
Dałeś im Ojcze Święty
Prawdę miłość radość
Oni podążą Twoimi śladami
Są wszędzie tam
Gdzie byłeś Ty
Modlą się za Ciebie
Śpiewają o Tobie
Uczą się Ciebie
Ojcze Święty Janie Pawle II
Jesteś ich
Nadzieją
Wiarą
Miłością
Bogatą w miłosierdzie.

NARRATOR II
Kardynał Joseph Ratzinger powiedział:
„Możemy być pewni, że nasz umiłowany Papież stoi obecnie w oknie w domu Ojca, spogląda na nas i nam błogosławi.”

PIEŚŃ  DLA  PAPIEŻA /na melodię Mój Mistrzu/

1. Jan Paweł, pasterz nasz,
Opuścił owce swe,
Przechodząc z życia tego do wieczności.
On do nas, ludzi, rzekł:
„Wy nie lękajcie się,
Bo Pan Bóg Ojcem wielkiej jest miłości”.

Refren: Rodacy,
Przed nami życie, w którym trzeba z wiarą godnie iść.
Rodacy,
Niech nas prowadzi do wieczności Zbawiciela krzyż.
Rodacy,
Musimy tę nadzieję w przyszłość naszą z wiarą nieść
Rodacy,
Musimy oddać Papieżowi hołd i cześć.

2. On uczył cały świat.
On dla nas był jak brat.
On tak jak Jezus kochał i przebaczał.
W wielkiej miłości swej,
Z serca odpuścił grzech,
Darując wielkie zło zamachowcowi.

Ref. Rodacy…

3. Jan Paweł, pasterz nasz,
Co tak ukochał lud,
Zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu.
A piękne życie swe
Madonnie Czarnej dał,
Wypowiadając Totus Tuus, Maryjo.

Ref: Papieżu,
Będziemy modlić się za Ciebie wszyscy cały czas.
Papieżu,
Twe wielkie dobro niech zjednoczy serca w każdym z nas.
Papieżu,
Dziś wszystkie oczy smutne i się kręci w każdym łza.
Papieżu,
Niech dobry Bóg Ci w niebie życie wieczne teraz da. /ostatni refren 2x/